از فاصله ی اندک مان دور مشو
چون بند دلم، وصله به کاشانه ی توست

کوه و چمن و ماه و گل و باغ و نسیم
در محور آن نگاه مستانه ی توست

بر چشم تو و نگاه تو خیره شدم
چون شمعی و این دلم که پروانه ی توست

تو آمدی و جهان من روشن شد
تا دور شدی جهان چو ویرانه ی توست

چون بوسه که بر برگ گلی خواهم زد
همچون غزلی که شرح مردانه ی توست

آنجا که غزل باشد و شیدایی و شور
بر عشق همین بس که اسیرانه ی توست

#تابان